Zwykli Bieczanie na Wielkiej Wojnie

grudnia 19, 2025

Zwykli Bieczanie na Wielkiej Wojnie

[źródło: zdjęcie z cmentarza nr 147 w Golance wykonane ok. 1985 r. przez Ryszarda Zaklukiewicza, skan kliszy w zbiorach Darka z Było-Minęło-Jest]

[opis do zdjęcia: oryginalna tabliczka imienna z grobu nr 54, w którym pochowano Ludwika Żeglenia]

Dlaczego ten tekst? Chciałabym przywrócić pamięć o tych, którzy z wojny nie wrócili, polegli lub zmarli w szpitalach. Brali udział w wielkiej wojnie, która wtargnęła do ich małego miasta i całkowicie zmieniła życie ich i ich rodzin.

Jakiś czas temu napisałam post na FB na temat żołnierzy ck armii oraz legionistów z Biecza. Wymieniłam w nim poległych, których udało mi się zidentyfikować. Sprawa ta nie dawała mi jednak spokoju i postanowiłam jeszcze raz przeglądnąć dostępne źródła. W efekcie zidentyfikowałam ponad 20 poległych z Biecza, Strzeszyna, Belnej i Korczyny.

Poniższa lista z pewnością nie jest zamknięta. Została ona sporządzona wyłącznie na bazie list strat oraz wiadomości o chorych i rannych, które również nie były kompletne. Ponadto zdarzające się błędy w pisowni nazw miejscowości powodują, że prawdopodobnie nie udało mi się odnaleźć wszystkich wpisów. Nie poddaję się jednak i zamierzam szukać dalszych informacji.

Mam nadzieję że moja praca pomoże rodzinom na dotarcie do swoich przodków, ponieważ kilka mogił jest wciąż do odnalezienia i do odwiedzenia!

Z tych kilkudziesięciu osób w pamięci najbardziej utkwiły mi trzy z nich:

Stefan Pruchniewicz z Przedmieścia, który był prawdopodobnie pierwszym poległym żołnierzem z Biecza, bratem mojej prababci Marii oraz bratem Józefa Pruchniewicza, Sprawiedliwego wśród Narodów Świata - pradziadka mojej kuzynki Jadwigi Wędrychowicz. Poległ jesienią 1914 r., w lasach lubelskich, miał 30 lat i można powiedzieć, że robił karierę w wojsku. Jak na razie nie znamy miejsca pochówku.

Paweł Kosiba z Biecza, 20-latek, który spoczywa na cmentarzu w Prosecco we Włoszech, jego mogiłę można odnaleźć wśród około 5000 innych żołnierzy armii austro-węgierskiej, poległych w czasie walk o rzekę Isonzo.

Ludwik Żegleń ze Strzeszyna, który poległ tak bardzo blisko rodzinnej miejscowości, że nie mogę spokojnie o tym myśleć. Miał 21 lat. Jest pochowany na cmentarzu w Golance zaprojektowanym w układzie półkolistym. Chyba nikomu tego nie mówiłam, ale największe wrażenie robią na mnie nekropolie zaplanowane w formie okręgu, w nich widzę rzeczywistą równość i unitarność śmierci. I mam wrażenie, że wszyscy zebrali się razem i czekają.

Może na nas?

Kim byli?

[źródło: archiwum rodzinne Pruchniewiczów i Cetnarowiczów, dzięki uprzejmości Jadwigi Wędrychowicz, mojej kuzynki]

[opis do zdjęcia: sierżant IR 20 Szczepan Pruchniewicz, Przedmieście, Biecz]

Stefan/Szczepan PRUCHNIEWICZ, ur. 08.12.1884 r., ojciec Robert, matka Barbara z domu Bochnia, sierżant w 20 pułku piechoty z Nowego Sącza (IR 20). Młodszy brat mojej prababci, Marii z Pruchniewiczów i Józefa Pruchniewicza (Sprawiedliwego wśród Narodów Świata). Razem się wychowywali… Do wojska trafił ok. roku 1906, w 1908 r. z okazji jubileuszu 60-lecia wstąpienia na tron cesarza Franciszka Józefa otrzymał Krzyż Jubileuszowy Wojskowy (niem. Militär-Jubiläumskreuz). Wg opowieści rodzinnej, po otrzymaniu śmiertelnego postrzału upadł i zmarł dopiero po kilku krokach. Poległ przed 27.11.1914 r. (dokładna data nieznana), biorąc jednak pod uwagę szlak bojowy, mógł zginąć w okolicach Kraśnika, Lublina lub Sandomierza. Miejsce pochówku nieznane.

Zwykli Bieczanie na Wielkiej Wojnie

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty

Gang Olsena?

Oberst Karl Pöschek